Романы, повести, стихи Марата Кабирова
шаян шигырьлэр

Шигырьләр


    Дусларың белән бүлеш:


    Хулиган

    Үткән – беткән...
    Чираттагы
    Этлек хакында уйлап,
    Көлә-көлә китеп барам
    Шигырь урамы буйлап.

    Кием гади. Ә кесәдә
    Ни бар – беленеп тора:
    Шешә турындагы җырның
    Борыны күренеп тора.

    Карашларым һәр гүзәлнең
    Йөрәген капшап бара.
    Күңелләре ачыкларга
    Кармагын ташлап бара.

    Туй итәм әле тагы бер
    Пар атта җилә-җилә,
    Ат булмаса да туй итәм
    Нужаны җигәмен дә.

    Һаман акыл утырмады,
    Мин һаман кичәгечә.
    Исердем әле ләззәтле
    Мизгелләр эчә-эчә.

    Хәмерлек акча юк ансы,
    Ашау да онытылган,
    Ай юрганын ясыйм әле
    Газаплар болытыннан.

    Кәшилүк чәлдергән идем
    Берәүнең күңеленнән,
    Юк һичбер байлыгы да – 
    Газап та, кайгы гына.

    Кичер, абзый, бәхет итеп
    Берәр түләрмен әле.
    Кайгы урлаган шатлыктан
    Җырлап җибәрдем әле:
    “Әй, матурсың бит син, дөнья,
    Бигрәкләр гүзәл бит син!
    Хәтта шыр аек килеш тә
    Суырып үбәрлексең!”
    1994


шаян шигырьлэр - фото
Рейтинг@Mail.ru Яндекс.Метрика