Романы, повести, стихи Марата Кабирова
туган авыл шигырьлэр

Шигырьләр


    Дусларың белән бүлеш:


    Ниләр булды сиңа, авыл…

    Сине сагынып кайткан идем…
    Авыр миңа… шундый авыр…
    Давыллардан калган сыман,
    Хәлсезләнеп ауган авыл…

    Нишләдең син авылым дидем…
    Миңа беркем эндәшмәде.
    Ялтлап куйды чишмәләре,
    Гүя җирнең күз яшьләре.

    Ниләр булды сиңа, авыл…
    Кайда синең назлы җилең?..
    Давылларга бирешмәгән
    Халкымның син җаны идең.

    Бүгенгегә башын салып,
    Елый сыман үткәннәрең.
    Бу үзеңнең язмышыңмы,
    Ялгышымы бүтәннәрнең?!.

    Нишләдең син авылым дидем…
    Миңа беркем эндәшмәде.
    Ялтлап куйды чишмәләре,
    Гүя җирнең күз яшьләре.


туган авыл шигырьлэр - фото
Рейтинг@Mail.ru Яндекс.Метрика