Татарча Котлаулар Кызыма
Татарча котлаулар

Татарча котлаулар кызыма


    Дусларың белән бүлеш:


    Балаларны туган көннәре белән котлау.

    Тирә-юньгә якты нур сибүче кечкенә кояшыбыз, кадерлебез ... . туган көнең белән чын күңелебездән котлыйбыз. Алдагы тормышыңда нык сәламәтлек, бәхет, озын гомер һәм яхшы билгеләренә генә укып, безне гел сөендереп, торуыңны, зур үрләр яулавыңны, изге теләкләреңнең тормышка ашуын телибез!
    ***
    ... бик тырышып укый, бик сөйкемле һәм тәртипле бала. Алдагы тормышында да гел шундый булып калсын. Үз бәхете-тәүфыйгы белән үссен, сәламәт булсын, бер дә авырмасын. Һәрвакыт көләч йөзле, тәмле телле булсын.
    Аңа (исеме белән)бу шатлыклы көнендә бәхетле, сәламәт, шат күңелле булып, әти-әнисенә гел сөенечләр китереп кенә үсүен, тырышлык, укуында зур уңышлар телибез!
    ***
    Беренче юбилеең ак бәхетләр китерсен, ... !
    ... кем ул дисезме? Аның әнисе - ... , әтисе - ... . ... – гаиләдәге иң олы бала. Сеңлесенә ... зур һәм акыллы апа, әти-әнисенә тыңлаучан, булышучан бала. Мәктәптә “4” һәм “5” ле билгеләренә генә укучы ул. Гел бәхетле, сау-сәламәт, көләч йөзле бул, ... !
    ***
    Үзем кечкенә чакта, әле син булмаганда, мин кайбер кызларга көнләшеп карый идем. Ачуым килә иде, чөнки аларның кечкенә сеңелләре (яки энеләре) бар иде. Аларның бар, ә минеке юк... Ә хәзер мин беркемгә дә кызыгып карамыйм. Карамыйм, чөнки минем дә сеңлем (яки энем) - син бар. Дөньяда синең кебек сеңлем (яки энем) булу белән мин бәхетле.
    Әле хәзер дә синең кечкенә чагыңны искә төшерергә яратам. Әти, әни, үзем дә син булганга сөенеп туя алмыйбыз.
    Матур, чибәр, акыллы ... ! Сине чын күңелемнән ... яшь тулган көнең белән тәбрик итәм. Бәхетле, тәүфыйклы, сәламәт, озын гомерле, тәртипле бул!
    Сине яратып ... .
    ***
    Кызым (улым)!
    Мин элек, син әле юк чакта, төнге күккә карап: “Нинди яктылар, нинди матурлар!” – дип, йолдызларга карап соклана идем. Хәзер аларга соклансам да, андый сүзләрне әйтмим. Чөнки беләм, галәмдәге иң матур, иң якты йолдыз – син ул!
    Мин элек болын, бакчаларда йөргәндә чәчкәләрнең матурлыгына, нәфислегенә, сафлыгына исем китеп: “Нинди гүзәллек!” – дия идем. Хәзер гөл-чәчәкләр гүзәллегенә исем китсә дә, алай димим. Чөнки беләм, җир йөзендәге иң гүзәл чәчәк – син!
    Мин элек күңел кылларыма кагылган моңлы һәм тәэсирле җыр ишеткәндә: “Моннан да матуррагы була алмыйдыр”, - дия идем. Хәзер җыр тыңлаганда, хисләрем кайнап, өнсез калсам да, дәшмим. Чөнки беләм, иң моңлы, иң хисле, иң якты җырым – син!
    Кызым (улым)!
    ... яшь тулган көнең белән котлыйм. Бәхет-тәүфыйк, сәламәтлек телим. Кечкенә балаларны ни куандырса –


Кунелле табын
Рейтинг@Mail.ru Яндекс.Метрика