Кичерү юк
Бер генә мизгеллек көчсезлек ике кешенең гомерен җимерергә җитә. Ә менә шул җимерекләрне яңадан төзү өчен бер гомер җитәрме икән?
Бу — йөрәкне канатып, аннары яңадан тибәргә мәҗбүр итә торган кырыс психологик драма. Вакытында кабынырга өлгермәгән мәхәббәт турында да, җиңел бирелми торган — газап белән яуланган — кичерү турында да.
Тәнзилә ике ир-егет арасында сайлау ясый… һәм икесе дә аны ялгыш юлга илтә. Динар — баласының атасы — җаваплылыктан кача. Рәшит исә, аны гомер буе яратса да, өйләнгәч кичерә алмый. Ялганга корылган никах, авыл гайбәте, югалтулар һәм эчкә йотылган кайгы басымы астында, көннән-көн чатный, сүтелә бара. Өметсезлек фаҗигагә китерә, ә шул харабәләр өстендә акылга сыймаслык һәм куркыныч бер нәрсә “үсеп чыга”: героиняның шәхесе икегә аерыла башлый.
Бу — мистика түгел. Бу — эчке көрәшнең метафорасы: бер яктан — гаепне юып, үзеңне акларга теләү; икенче яктан — үз-үзеңне җимерергә омтылу, үзеңә булган рәнҗешнең үчен үзеңнән алу.
Китапның төп темалары:
🔹 Гомерлек эз калдыра торган, җуелмас мәхәббәт өчпочмагы
🔹 Мөнәсәбәттә ялган хисләр бәясе һәм хатын-кыз җилкәсенә төшкән гаеп йөге
🔹 Мәхәббәтнең нәфрәткә әйләнүе һәм өй эчендәге көч куллану, золым
🔹 Психологик көрәш: шәхеснең икегә аерылуы — җанның кычкыруы
🔹 Иң төп сорау: кичерүнең чиге бармы?
Бу китап — әдәбиятта хисләрнең кайнарлыгын, геройларның тирән итеп эшләнүен яраткан кешеләр өчен. Син Тәнзилә белән Рәшитнең һәр карарын үзеңнеке кебек кичерәчәксең. Автор геройларын хөкем итми — киресенчә, иң куркыныч гамәлләренең дә сәбәпләрен аңларга мөмкинлек бирә.
Бу — катарсис тудыручы тарих. Ул сине иң төпкә кадәр алып төшәчәк: хыянәт, көч куллану, балаларны югалту, психик чир… Шулар аша икенче мөмкинлекнең никадәр нәфис тә, шул ук вакытта никадәр кадерле дә булуын күрсәтәчәк. Бу әсәрнең финалы “алар озак яшәгәннәр, бәхетле булганнар” турында түгел. Ул — чын кичерүнең ике кеше өчен дә аңлы, көн дә кабатлана торган сайлау булуы турында: үз бәхетләре өчен көрәшергә карар иткән көчле кешеләр турында.
«Кичерү булырга тиеш. Кичерү — хаталарны төзәтү, тормышны яңа баскычтан башлау мөмкинлеге… Кичерү бар».
Бу көчле драманы укый башлау өчен сиңа берничә минут кына кирәк.
“Сатып алырга” дигән төймәгә бас һәм әсәр берничә минут эчендә кулыңда булачак.
Перевод романа на русский язык на этой странице — перейти
В мире, где каждый поступок имеет свою цену, роман «Прощения нет» погружает в мрачную реальность, где искупление кажется недостижимым.
Автор рисует беспощадную картину человеческих судеб, переплетенных грехами прошлого и муками настоящего.
Малих: Безжалостный в молодости, он платит за свои злодеяния мучительной смертью, осознавая, что его страдания – лишь справедливое возмездие. 🐴
Динар: Когда-то властный и развратный, он сталкивается с беспощадной расплатой за свою безответственность, моля о единственном взгляде на ребенка, которого отверг. 💔
Танзиля: Её душа изранена, а сердце разбито. Лишенная женского счастья, она несет на себе бремя грехов прошлого, не находя прощения ни для себя, ни для других. 🤰
Рашид: Муж, сломленный сплетнями и отчаянием, превращается в тирана, но даже его раскаяние и готовность искупить вину не спасают от неотвратимого возмездия. 🔪
В этой безжалостной игре судьбы, где каждый герой расплачивается за свои грехи, возникает вопрос: возможно ли вообще прощение? Рашид, стоя на краю пропасти, решает бросить вызов предопределенности. Какой путь он выберет: месть или милосердие?
«Прощения нет» – это глубокая и эмоциональная история о справедливости, искуплении и человечности, которая заставит вас задуматься о цене наших поступков и о том, действительно ли существует шанс на прощение в этом жестоком мире.
Зөһрә –
Кичерү юк»ны кулга алгач, мин аны гадәти авыл прозасы дип уйлаган идем. Ялгышканмын. Бу — безнең бүгенгебезнең куркыныч көзгесе. Кабировның геройлары — Малих белән Динар кебекләр — һәр урам чатында очрый торган кешеләр. Алар үз гөнаһларын онытырга телиләр, ләкин язмыш бурычын барыбер түләтә. Укыган саен тән чемердәп куя, чөнки автор бернинди дә ясалмалылык калдырмый. Кырыс, әмма кирәкле китап.
Илнар –
Китапны поездда укып бардым. Станциягә җиткәндә дә, баш күтәрми укый идем әле. Сюжет сулышны кыса. Рашидның сайлау алдында калуы — бу инде сериал түгел, бу реаль тормыш. Бер ялгыш адым, һәм синең бөтен тормышың челпәрәмә килә. Марат Кабиров психологик басымны шулкадәр оста тоя белгән ки, кайвакыт китапны читкә алып куясы килә, тик барыбер укуны дәвам иттерәсең.
Гөлнара –
Балаларым бүләк итеп алып бирде, мәхәббәт кенә дип укый башлаган идем, артыгы белән эләкте. Бик авыр әсәр. Тәнзиләне жәлләдем, күз яшьләремне тыя алмадым. Без яшь чакта кылган хата-кимчелекләр картлык көнендә ничек газаплый икән бит… «Кичерү юк» дигән исеме генә дә йөрәкне телеп ала. Шулай да, ахырында Рәшитнең мәрхәмәт сайлавы бераз күңелне тынычландырды. Яхшылык барыбер үлми икән.
Айдар Студент –
Текстурасы ягыннан роман гаҗәеп бай. Кабиров татар теленең нечкәлекләрен сугара-сугара куллана. Мондагы метафоралар! «Үткәннәр — ул арттан ияреп килүче кара күләгә» дигән фикер һәр бит саен раслана. Әсәрнең композициясе катлы-катлы, вакыйгалар спираль буенча үсә. Классик реализм белән постмодерн элементларының синтезы. Татар әдәбияты өчен зур казаныш.
Ләйсән –
Кибеткә кеше керми торган араларда укыдым. Минем кебек гади кеше өчен бераз артык фәлсәфи тоелды. Геройлар барысы да бик караңгы, якты образлар юк диярлек. Шулай да, Динарының ташланган баласын эзләве эпизодын укыгач, эштәге проблемалар онытылып торды. Тормыш турында нык уйландыра торган, сагайта торган китап. Буш вакыт булганда укырга мөмкин.
Фәрит –
Дини күзлектән караганда, монда вәгазьлеккә урын бик күп. Җәзаның котылгысызлыгы, тәүбә темасы — болар Коръән кануннары белән аваздаш. Кәбиров Аллаһының рәхименнән качып булмавын сурәтли. Малихның газаплы үлеме — ул физик үлем генә түгел, рухи таркалу да. Әсәр иман турында, гөнаһның авырлыгы турында искәртә.
Эльвира –
Йотлыгып укылды! Атмосферасы шулкадәр куе, ютубта ASMR тавышлары кушып тыңлаган кебек (көлке, әлбәттә). Героинялар психологиясенә бәя биреп бетерә торган түгел. Танзиля образы — типик «төшенкелеккә баткан хатын-кыз» архетибы, ләкин ниндидер кабатланмас ноталары бар. Озак вакыт баштан чыкмый торачак. Марат абый респект!
Роберт –
Романны заманча татар авылының социаль паспорты дип атар идем. Кәбиров 90-нчы еллардан алып бүгенге көнгә кадәр буыннар арасындагы упкынны күрсәтә. Ата-аналарның хаталары балалар язмышында ничек чагылуын хронология буенча салмак кына сөйләп бара. Тарихны шәхси фаҗигаләр аша аңларга ярдәм итә.
Чулпан –
Бераз ардырган кебек булды. Бертуктамый конфликт, бертуктамый трагедия. Тормышта болай да стресс, ә монда тагын… Ләкин шуны танымый булмый: авторның теле сихерли. Ул гап-гади сүзләр белән дә сине караватка кадаклап куя. Баштанаяк начар димәс идем, әмма минем өчен түгел, миңа бераз яктылык җитми калды.
Шамил –
Эш арасында ял итеп укый торган китап түгел. Моны ял көне буе, сабырлык белән анализ ясый-ясый укырга кирәк. Язылу ягыннан бер шелтәм дә юк — сыйфатлы, тигез. Эчтәлеге буенча — кирпеч. Авыр, ләкин ныклы. Тик үз башыңа төшкән кирпеч кебек. Үз-үзеңә, яшь чагыңда кемгәдер нинди «бурыч» калдыруыңны искә төшерү өчен менә дигән сәбәп. дөресен әйтергә кирәк, үз хаталарымны барладым.
Рәмзия –
Китап киштәсенә куярлык кына түгел, ә җанга салырлык әсәр. Кабировның «Кичерү юк» романы — ул безнең буын фаҗигасе. Малихларны сугыш бозды, Динарларны — акча, Тәнзиләләрне — ялгызлык. Автор боларның барысын да бер челтәргә туплый алган. Укып чыккач, озак вакыт сүзсез утырдым, аннан уйланып йөрдем. Тыныч кына яшәп булмый хәзер.
Данил –
Эш арасында аудиокитабын тыңладым. Рульдә барганда да күзгә яшь тыгыла язды. Рәшитнең хатыны белән соңгы очрашуы эпизодын ишеткәч, машинаны туктатырга туры килде. Тормыш үзе дә шундый инде ул: бүген син кемнедер бәреп ексаң, иртәгә синекеләрне егачаклар. Кырыс законнар турында яхшы искә төшерә.
Лилия –
Профессиональ күзлектән караганда — чиста клиник материал. Геройларда посттравматик тайпылыш, гаеп комплексы, газаплы ата-ана сценариеның классик мисаллары. Кабиров психотипларны хирург кебек кисеп ала. Әлеге романны минем клиентларга терапия өчен өстәмә әдәбият итеп тәкъдим итәсем килә.
Хәбир –
Безнең яшьлек шулайрак иде инде аның. Ярамаган эш эшләсәң, милициясе дә, Алласы да тотар дип курка идек. Бу китаптагы яшьләр куркуны оныткан. Шуңа күрә ахырлары да шундый ачы. Бик дөрес язган Марат энекәш. Тормыш тәртәсен сындырып качкан атны яратмый.
Алсу –
Бала имезгәндә укый башлаган идем, тиз генә ябам дидем. Булмады. Баланы йоклаттым да, таңга кадәр укыдым. Бигрәк тә балалар темасы йөрәккә тиде. Син читкә типкән нарасыеңның сиңа карата рәнҗеше ничек кайта… Куркыныч. Иремә дә укытам әле, тормыш кадерен белсен өчен.
Искәндәр –
Драматургия ягыннан камил конструкция. Һәр персонажның арка сюжеты бар, алар финалда нәкъ кирәкле ноктада кисешә. Конфликт эскалациясе тигез темпта бара. Кайбер урыннарда диалоглар бераз озынрак тоелса да, бу кинематографиклыкны арттыра гына. Фильм төшерергә менә дигән нигез.
Венера –
Пациентлар кабул иткәндә дә уйландырды. Күпме кешенең инфарктлары һәм гипертоник кризлары үткәндәге вөҗдан газабы аркасында бит. Физиологиядән тыш, җан сызлавы да бар. «Кичерү юк» — ул кан басымын күтәрә торган китап, ләкин йөрәкне савыктыра торганы.
Нурия –
Авыл кибетендә сөйләшүләрнең яртысы шушы китап турында хәзер. Берничә кешегә сатып та алдым. күчереп йөртеп тә укыдылар. Үземнең яшьлегем исемә төште, анда да төрле чаклар булды. Ходай сакласын, беркемгә дә үкенечле картлык теләмим. Язучыга зур рәхмәт, күңелне кузгатты.
Камил –
Гаеп һәм җәза мәсьәләсен юридик яктан анализласак, автор хаклы. Срок давности юк. Законнар буенча срок бетәргә мөмкин, ә менә кеше каршында, намусың каршында — юк. Малихның милке судсыз алынды, ә җәзаны судтан югарырак инстанция бирде. Роман гражданлык кодексы кебек үк төгәл.
Зариф –
Китапны вокзалда очраклы рәвештә скачать иттем. Укый башлагач, тукталып булмый. Мондагы геройлар — безнең күршеләр, туганнар. Малих абый кебек усал картлар һәр авылда бар. Шәһәргә качып котылып булмый икән бит ул үткәннәрдән… Барыбер куып җитә. Кычкырып укыйсы килгән урыннары күп.
Гөлшат –
Мин кондитер булып эшлим. Эш арасында тукталып торганда укылды. Тәмле исләр белән бу коточкыч язмышлар ничек тәңгәл килгәндер… Соңыннан төн йокламый игътибар белән укып чыктым. Бик әче торт кебек. Башта укыган саен йөзне сытасың, аннары ияләшәсең, ахырда гына төшенәсең — ул синең тормышыңның аерылгысыз өлеше икән.
Ләйлә –
Минем өчен бу татар декадансы! Мондый караңгылыкны көтмәгән идем. Гадәттә бездә мәхәббәт турында матур итеп язалар иде. Ә монда — реаль тормыш. Инглиз готик романнары белән охшашлык таптым. Телисеңме-теләмисеңме, синең дә эчеңдә шул ук аждаһа ятмый дип кем гарантия бирә ала?
Алмаз –
Закон каршында барысы да тигез» диләр. Юк икән. Закон каршында син хаклы була аласың, ә менә намусың каршында — беркайчан да. Автор шуны исбатлаган. Гаепне юридик яктан аклап була, ләкин Ходай алдында җавап тотудан качып калып булмый.
Рәсимә –
Нык шәп!!! Аерыла алмый укыйсың, оныта алмый уйланып йөрисең.
Земфира –
Искиткеч! Авторга рәхмәт! барлык китапларын да укыячакмын!
Гамир –
Иреккә чыккач, беренче күргән китап шушы булды. Динарның картаеп беткәч тә баласын эзләве йөрәкне телеп алды. Безнең дә бит анда калганнар бар… Марат Кәбиров зона законнарыннан кырысрак законнар турында язган. Анда «Кичерү юк» дигән сүз — гадәти әйбер. Ә монда ул тагын да куркынычрак яңгырый.
Вәсимә –
Сабыйларның сафлыгын саклыйбыз дип яшәгән дөньяда бу кадәр пычраклык турында уку ничектер сәер тоелды башта. Ләкин шуны аңладым: кечкенәдән күңелгә ни салсаң, картлыкта шуның җимешен ашыйсың. Балаларга карата мәрхәмәтсезлек — иң зур гөнаһ. берни өчен дә кичерү юк
Инсаф –
Классика! Бүгенге көндә мондый тирәнлек — дефицит. Моңсурак, әлбәттә, тик мин хэппи-энд яратучылардан түгел. Рашидның кичерү сайлавы — финалдагы иң шәп твист. Көтелмәгән иде, ышандырды.
Наилә –
Тарихка экскурсовод күзлегеннән карыйсым килде. Бу роман — 90-нчы еллар хроникасы. Ил таркалгач, кеше җаннары да челпәрәмә килде. Китаптан аңлашылганча, империянең җимерелүе шәхси фаҗигаләрдән башлана. Документаль төгәллек белән язылган.
Сиринэ –
Текстның ритмына сокландым. Татар теленең моңы шулкадәр нечкә итеп салынган, русчага тәрҗемә иткәндә дә бу музыканы саклау кыен булачак. Эпитетлар, синонимнар байлыгы… Һәр сүз урында. Эчтәлеге тетрәндергеч, формасы — камил. Классика булачак.
Әлфия –
Аерылып булмый торган китап! Монда барсы да бар. Рәхмәт!!!
Фәридә –
Тәнзиләне укыганда үзем турында уйладым. Ир хакын хаклап яшәдек, ә бәхетле булдыкмы соң? Бу китап минем яшьлегемне талап алган кебек булды. Елый-елый укыдым. Шулай да, ахырда Рәшитнең аны кичерүен белгәч, бераз җиңелрәк булып китте. Күңелдә таш калдыра торган әсәр.
Фәйрүзә –
Героиняларның сәламәтлеге дә юк, җаннары да гарип. Тәнзиләнең баш авыртуларын үземнеке кебек тойдым. Авыл табибына мондый китап уку файдалы, кешеләрнең физик газабыннан тыш, рухи сызлануын да күрергә өйрәтә.
Гөлйөзем –
Бу китапны укып бетергәч, бүлмә эче бушап калган кебек булды. Тәнзиләнең ялгызлыгын шулай итеп ничек сурәтләп буладыр… Аның һәр сагышы йөрәгемә кадалды. Күз яшьләремне тыя алмадым, мендәр юешләнеп бетте. Хатын-кыз язмышы шундый кырыс шул инде ул…