Мәргубә шимбә иртәсендә кухняда утыра. Каенанасы, ире һәм нотариус аның өенә чакырмыйча килеп, ун миллион сумын иргә тапшыру турында кәгазьгә имза куярга мәҗбүр итә. Динар
Рубрика: Мәхәббәт кыйссалары
Әлеге бүлектә сез гади генә тормыш вакыйгаларын, чын кешеләрнең яшәү тәҗрибәсен, аларның шатлыкларын, сагышларын, яратуларын чагылдырган язмалар табачаксыз. Мондагы мәхәббәт турында хикәяләр — уйдырма түгел, кемнеңдер күңеленнән узган чын хисләр, тормышның төрле чатларында кичерелгән чын мизгелләр. Кемдер беренче мәхәббәтен очраткан, кемдер — аерылышу ачысын татыган. Берәү бәхетле гаилә корган, икенчесе — бәхетне бер мизгелгә генә тоя алган. Болар — безнең барыбызның да тормышы.
Автор бу хикәяләрне озак еллар дәвамында төрле кешеләрдән ишеткән, аларны берләштергән, эшкәрткән, әдәби формага салган. Әмма төп нигез — чынбарлык. Шуңа күрә бу язмалар укучыны битараф калдырмый.
Мәхәббәт төрле. Ул иртәнге кофеда, очраклы карашта, озак көтелгән очрашуда, яки кире кагу ачысында. Аның мең йөзе бар. Кайчагында ул көләч, кайчагында моңсу. Тик һәрвакыт — ихлас. Бу бүлектә сез нәкъ менә шушы ихласлыкны табачаксыз. Мәхәббәтнең гадидән гади күренешләрен дә күрә аласыз — урамда җитәкләшеп барган картларны, яңгыр астында үбешкән яшьләрне, баласын сөеп йоклаткан әнине.
Мәхәббәт — безнең көндәлек тормышның үзе. Ул галәмәт зур нәрсәләрдән түгел, ә вак-төяктән тора. Шул вак-төякләрне күрә белү, аларга игътибар итү — мәхәббәтнең асылы. Бу хикәяләр шул хисләрне яңартырга, үзегезнең дә күңелегездә сакланган мизгелләрне искә төшерергә ярдәм итәчәк.
Әни сүзе белән яшәгән ирӘни сүзе белән яшәгән ир
Хатын үз фатирында чит кеше булып яшәүдән тәмам туя. Кайнанасы аның кухнясын, әйберләрен, хәтта истәлекләрен үзенчә тәртипкә сала. Ире һаман дәшми, хатынын якламый. Бер көнне
Хыянәтеңне иреңә әйтәм…Хыянәтеңне иреңә әйтәм…
«Мин сезнең өегезгә килә алам»: бу сүзләр элекке егете белән иренә хыянәт иткән хатынның тыныч тормышын җимерде. Йөк – хыянәт турында хикәя. *** Зөлфия ишек
Үткәндә калган ярҮткәндә калган яр
Ире аңа ышана, ә элекке егете кафеда көтә. Хатын үзенең бу очрашуга барырга тиеш түгеллеген аңлый иде. Эшләр сөйләшү белән генә чикләнмәячәк. Бу кичнең ничек
Мәхәббәт казаныМәхәббәт казаны
Уйлап карасаң, дөньядагы бөтен мәзәк юктан гына килеп чыга. Очраклы рәвештә дип әйтергәме соң… Бу юлы да шулай… Ну, егет армиядән кайткан, бераз гына кабып
Мәхәббәттән җырлар калаМәхәббәттән җырлар кала
Дәрестән чыгарга кыңгырау шалтырау белән, класстагылар кабаланып китап-дәфтәрләрен җыйдылар да чыр-чу килешеп гардеробка ашыктылар. Иң соңыннан гына кузгалган Гөлзилә моңсу елмаеп сабакташлары артыннан бер тын
Яшәү көче (хикәя)Яшәү көче (хикәя)
тормыштан алынган хикәя Моннан берничә еллар элек кулыма килеп эләккән дәфтәр мине чынлап та тетрәнергә мәҗбүр итте. Бәлки, шуңа нигезләнеп берәр әдәби әсәр язармын дигән
“Иремнән аерылырга телим…”“Иремнән аерылырга телим…”
(укучылардан килгән хатлар, тормышта булган хәлләр) Электрон почтаның буш торганы юк. Хатлар өзелми. Еш кына кешеләр үз тормышында булган кызыклы һәм кызганыч хәлләрне язып җибәрә.